Vandaag ben ik voor 11 uur vertrokken, dat is mooi want ik wil voorbij Annecy komen zonder snel- of autoweg. Bij voorkeur weer volledig over landweggetjes.

De eerste meters gaan niet echt soepel, ik kijk te veel om me heen, zo mooi hier, en moet vervolgens moeite doen om uit de sloot te blijven. Dat lukt gelukkig maar maakt ook duidelijk dat ik bij de les moet blijven.

Vervolgens gaat het goed, ik geniet van de weg en de omgeving en de verhoudingen zijn weer goed, om je heen kijken en rijden kan best goed samen gaan. Even later moet ik na een bocht toch in de remmen. Deze keer geen wild op straat maar loslopende koeien. De dames zijn het weiland zat en gaan op avontuur langs de weg en voornamelijk ik de schaduw. De temperatuur is momenteel ook best opgelopen, dus begrijpelijk dat die wei in de volle zon niet aantrekkelijk is. Toch moet ik er langs en langzaam rij ik naar ze toe. Sommigen dames kijken me rustig aan, een andere springt op de weg om vervolgens de bosjes in te duiken. Twee anderen denken snel te zijn en lopen een poosje voor me uit. Zodra de schaduw ophoudt geven ze het op, rennen in de volle zon zien ze niet zitten en ze duiken de bosjes in.

Verderop staat een dame haar wasgoed op te hangen, ik stop en vertel in mijn allerbeste Frans, wat ik absoluut niet beheers, dat er koeien op de weg lopen. Gelukkig verstaat ze ook enigszins mijn gebroken Engels en ze gaat de boer direct bellen, denk ik!

Ik rij weer verder en langzaamaan kom ik weer op de oorspronkelijke route. Als ik deze wil inschakelen gaat er van alles mis, het dichtstbijzijnde punt kan de Garmin niet berekenen, alleen vanaf het het begin en daar wil hij mij naar toe hebben. Dat weiger ik en de Garmin weigert vervolgens alle medewerking. Dan maar op de bonnefooi. Ik zie wel hoe ik er kom en waar dat zal zijn.

Ik duik de kleinste weggetjes op en vermaak me prima. Maar naar enige tijd controleer ik toch maar eens de kaart en blijk ik niet echt richting Annecy te gaan. Dan toch maar een nieuwe richting, en uiteindelijk kom ik onder Annecy in St. Jorio op een kampeerplekje terecht.

De grond is hier nergens recht dus slapen in de tent betekent regelmatig omhoog kruipen omdat je de helling afzakt. Het zij zo. De brander wil ook niet goed branden op Euro95 met E10 de douche is koud en ik geef het op. Niet koken, alleen stokbrood, wortel, kaas, droge worst en een fles wijn. Passanten zeggen ‘Bon appétit’ en ik voel me ‘God in Frankrijk’ 🍷