Loading...

Maandag rit

Maandag rit

Na een zondag met veel regen is het deze maandag een mooie dag om naar buiten te gaan.
Eerst in en om het huis wat klusjes afmaken en dan motorpak aan en motor de schuur uit. De Garmin voorzien van een rit welke start bij Ugchelen. Op stappen dus en vlot  die kant op.

Naar Ugchelen toe voor het gemak maar even de snelweg genomen, dat schiet wel lekker op en om 1 uur in de middag is het er niet druk. Vanaf Uchelen duik ik de bossen in en het is direct al een heerlijke 60 km weg met leuke bochtjes. Niet te hard, want het wegdek is nat en er liggen al redelijk wat bladeren op de weg en soms ook modder. 

Uiteindelijk bij Hoenderloo loopt de route vast. Ik heb een oude promotor route uit 1992 en ja er veranderd nogal eens wat, zelfs hier op de Veluwe. Ik pas me aan en ga richting Deelen en vervolgens naar Rozendaal. Daar weer de bossen in door Nationaal Park Veluwezoom richting Steeg.
Wat een prachtige weg is dit, ik kan me niet herinneren dat ik hier ooit eerder gereden heb! Een smalle bosweg met super veel bochtjes en af en toe ook nog een haarspeld. Berg op berg af gaat het, echt genieten!

 Nationaal Park Veluwezoom

Vervolgens door naar Brummen en met het pontje over de IJssel naar Bronkhorst. Ook weer zo’n leuk plaatsje met smalle klinkerstraatjes. Mijn lol kan niet op vandaag. Rustig tuf ik door naar Doesburg, dwars door het monumentale stadje. En dan loop ik weer even vast!
De brug over de Oude IJssel is afgesloten en ik moet een stukje om, maar dat is gauw opgelost, verderop ligt nog een brug.

Verder gaan we, langs Giesbeek richting Westervoort. Het weer is nog steeds prima, maar de temperatuur is duidelijk niet meer zomers. Ik stop even om handschoenen te wisselen voor het warmere setje wat in de koffer meegegaan is. Vervolgens een stukje door Arnhem richting Ede. De wolken dreigen, maar Lunteren wordt droog gehaald. Daarna krijg ik ter hoogte van Achterveld toch een korte heftige regenbui over me heen. De eerste keer dat mijn motorpak dit jaar nat wordt, maar daar is het ook voor bedoeld en het is waterdicht.

Vanaf hier nog even een stukje door en nu zit ik aan de koffie dit stukje te schrijven. Het laatste stuk was wel wat fris met veel wind. Eén van de vingers is wit als mijn handschoen uitgaat. Misschien had ik toch even een keer moeten stoppen onderweg voor een kop koffie en zo mijn eigen temperatuur weer wat te verhogen. Maar ja, het mag de pret niet drukken en ik heb de zomer nog in de kop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *