Na jaren geen mogelijkheid hebben om vakantie te houden in de combinatie van motor en kamperen had ik nu een weekje over en besloot ik naar de bekende Eifel te rijden. De grens was net weer volledig open na de corona perikelen van 2021 en een nieuwe baan zou op 5 juli beginnen.

Letterlijk een weekje over dus. Alles ingepakt en wegwezen, niet te veel nadenken en snel Nederland uit via de snelweg richting Venlo om daar de grens over te steken. Vervolgens direct de snelweg verlaten en binnendoor naar de Eifel.

Een mooie rit en lekker weer. Onderweg nog even gebeld of er plek was op de camping end at was er voldoende. De tent opgezet, biertje drinken en de Nederlandse buren nodigden me al snel uit om mee te eten. Dat was dus mooi makkelijk en smakelijk.

De volgende ochtend regende het en ik deed het rustig aan. Rond het middag uur werd het droog en hup de motor op. Na twee uurtjes touren even op buienradar gekeken, want de lucht zag er wel heel donker uit en er bleek toch wel een hele pittige bui aan te komen. Toch maar terug naar de tent gereden en op het moment dat de bui los kwam dook ik de tent in. Net op tijd want het ging goed te keer en pas in de avond klaarde het op.

Maar helaas, echt droog werd het niet meer. De volgende dag nog wel lekker gereden door Luxemburg, maar ok niet al te lang want de buien kwamen en gingen. De dag er op zou het nog slechter worden. Daarom besloten op te breken en terug gegaan naar huis. Want in Nederland bleef het nog wel een paar dagen droog.

Daar nog twee heerlijke dagen gereden met het zonnetje aan de horizon…